نماز خواص طبى دارد
برخى پژوهشگران و كارشناسان كشور معتقدند كه نماز خواندن تنها غذاى روح انسان نيست، بلكه جسم انسانها را نيز تقويت كرده و آنها را در مبارزه با مشكلات روزمره يارى مىدهد.
وقتى چشمها در حالت نماز ثابت مىماند، جريان فكر هم خودبهخود آرام شده و در نتيجه تمركز فكر افزايش مىيابد. ثابت ماندن چشم، باعث بهبود ضعف و نواقصى مانند نزديكبينى مىشود و به لحاظ روانى اين حالت باعث افزايش مقاومت عصبى فرد شده و بىخوابى و افكار ناآرا م را از انسان دور مىكند.
ايستادن در حالت نماز باعث تقويت حالت تعادلى بدن شده و قسمت مركزى مخچه كه محل كنترل اعمال و حركات ارادى است را تقويت مىكند و اين عمل باعث مىشود فرد با صرف كمترين نيرو و انرژى به انجام صحيح حركات بعدى بپردازد.
نماز قسمت فوقانى بدن را پرورش داده و ستون مهرهها را تقويت كرده و آن را در حالت مستقيم نگاه مىدارد. تقويت احشاء و ماهيچههاى شكم، حفظ سلامت دستگاه گوارش و رفع سوء هاضمه و بىاشتهايى از ديگر خواص نمازخواندن و ركوع است.
رفع تنبلى كبد، طحال، لوزالمعده و كليهها، برطرف كردن دردها و ناراحتىهاى ناحيه شكم، ماساژ دادن دستگاههاى داخلى موجود در شكم، نگهدارى ستون فقرات و مهرههاى كمر در وضعيت صحيح و مطلوب و كمك به نرمى و قابليت انعطاف كمر از ديگر خواص طبى ركوع در نماز است.
كارشناسان مىگويند در حالت ركوع ماهيچههاى اطراف ستون مهرهها منبسط مىشود كه در متعادل و آرام كردن اعصاب سمپاتيك مؤثر است. مدت زمان خواندن ذكر ركوع نيز باعث تقويت عضلات صورت و گردن، ساق پاها و رانها مىشود كه البته در سرعت بخشيدن به جريان خون در قسمت هاى مختلف بدن منتهى مىشود.
تنظيم متابوليسم بدن، فراهم نمودن زمينه از بين رفتن اكثر بيمارىها از بدن، كمك به افزايش حالت استوارى و استحكام از ديگر خواص ركوع در نماز است.
سجده نيز ستون مهرههاى بدن را تقويت كرده و دردهاى سياتيك را آرام مىكند. سجده همچنين باعث افزايش جريان خون در سر شده كه اين امر با تغذيه بهتر بافتهاى پوست صورت، غدد موجود در سر و گردن، ساق پاها و ران و تغذيه اين غدد، باعث حفظ شادابى، زيبايى و طراوت پوست مىشود.
حالت سجده به واسطه باز شدن مهرهها از يكديگر، باعث كشيده شدن اعصابى كه قسمتهاى مختلف بدن را به مغز وصل مىكند، شده و اين اعصاب را در يك حالت تعادلى قرار مىدهد كه اين عمل براى سلامت انسان بسيار حائز اهميت است.
سجده باعث ايجاد آسودگى و آرامش در فرد شده و عصبانيت را تسكين مىدهد.
روشن است كه نماز فلسفه خاص خود را دارد كه «معراج» مؤمن و مايه قرب به حق است و آن را بايد فقط براى خداوند تعالى خواند و نه به انگيزه فوايد و آثارى از اين دست ولى آگاهى از اين دست نظرات علمى نيز مىتواند براى برخى مفيد باشد.
